Καλημέρα. Την περασμένη εβδομάδα ήταν η εβδομάδα ευαισθητοποίησης για την ψυχική ασθένεια. Εντυπωσιάστηκα από το γεγονός ότι άνθρωποι από όλο τον κόσμο και από όλα τα κοινωνικά στρώματα μίλησαν στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης για τις εμπειρίες τους από τις ψυχικές ασθένειες. Έχουν γίνει πολλά από τα κοινωνικά μέσα ουσιαστικά  επιδεινώνοντας τα θέματα ψυχικής υγείας. Στην Περίπτωση αυτή όμως, επέτρεψε στους ανθρώπους να μοιραστούν τις ιστορίες τους, να επικοινωνήσουν με ειλικρίνεια και να αισθανθούν συνδεδεμένοι με τους άλλους.

Συχνά πιστεύουμε ότι είμαστε μόνο εμείς που δοκιμαζόμαστε ότι όλοι οι άλλοι είναι μια χαρά. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν μιλάμε για την ψυχική μας υγεία. Το στίγμα εξακολουθεί να υπάρχει, επομένως αισθανόμαστε πιο μόνοι από όσο χρειάζεται.

Ξέρω ότι το να είσαι Χριστιανός δεν σημαίνει ότι όλα θα είναι εντάξει πάντοτε. Στη Βίβλο υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται με το σκοτάδι και την κατάθλιψη. Υπάρχει ένα ολόκληρο βιβλίο, το Βιβλίο του Ιώβ, στο οποίο βλέπουμε κάποιον που βιώνει τρομερό πόνο.

Πέρυσι, συνειδητοποίησα ότι ήμουν σε κατάθλιψη. Έχω μια κόρη που ήταν πολύ ανοιχτή για τις εμπειρίες της με την κατάθλιψη και με βοήθησε να δω ότι δεν ήταν κάτι που θα έπρεπε να ντρέπομαι – αυτή είναι η ζωή και έτσι αποφάσισα να πάρω βοήθεια. Άλλοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν αυτό το στίγμα και την μοναξιά.

Σήμερα θα φιλοξενήσουμε μια διάσκεψη για την ψυχική υγεία στο Lambeth Palace, εξετάζοντας τους τρόπους με τους οποίους η εκκλησία και άλλοι μπορούν να ενθαρρύνουν τις κοινότητες αγάπης, υποστήριξης και ανοιχτότητας.

Οι καλές κοινότητες είναι χώροι όπου τα θέματα ψυχικής υγείας δεν εμποδίζουν τους ανθρώπους να έχουν αυθεντικές και ειλικρινείς σχέσεις. Οι καλές κοινότητες είναι σε θέση να βαστάξουν τον πόνο, να τιμήσουν και να το αναγνωρίσουν, ενώ το τοποθετούν στην ευρύτερη ιστορία του Θεού και την ελπίδα του για τον λαό Του.

Οι Χριστιανοί πιστεύουμε ότι έχουμε έναν Σωτήρα, έναν Λυτρωτή, που γνωρίζει καλά τι σημαίνει να υποφέρεις. Μέσα από όλη αυτή τη διάσπαση, ο Χριστός κλαίει μαζί μας. Στην ανάστασή Του, πιστεύω ότι ο Χριστός μας αποκαθιστά. Όχι απαραίτητα με τον τρόπο που περιμένουμε, αλλά μας κάνει ολόκληρους με τρόπο που έχει πραγματικό νόημα.

Είναι η σημερινή μου προσευχή, για τον καθένα που περπατάει στο σκοτάδι να γνωρίζει αυτό: δεν είσαι μόνος. Είσαι ειλικρινά πολύτιμος και βαθιά αγαπημένος.

Η προσέγγιση και η συζήτηση με κάποιον μπορεί να είναι το πρώτο βήμα για τη επιστροφή στο φως.

Archbishop of Canterbury

Αγγλικανική Εκκλησία