Χριστιανισμός,Υπαρξισμός :

Γνωρίσαμε την πίστη και την δικαιοσύνη της σαν κάτι ιδιαίτερο, καινούργιο, αλλότριο απέναντι στην όλη πραγματικότητα της θρησκείας, τη γνωρίσαμε ως την πραγματικότητα της όλης θρησκείας , ως την καθαρώς υπερβατική της αφετηρία. Η πίστη δεν ταυτίζεται πουθενά με την ιστορική και ψυχολογική εποπτεία του θρησκευτικού βιώματος. Δεν τοποθετείται σε κανένα σημείο της αδιάκοπης εξέλιξης του ανθρώπινου Είναι, έχειν και πράττειν ούτε είναι απλώς μια διαδρομή στο πλαίσιο της ιστορίας της σωτηρίας. Ο Θεός παραμένει ελεύθερος απέναντι στα δεδομένα του νόμου, απέναντι στα εναποτυπώματα εκείνα της αποκάλυψης που είναι ορατά από τους ανθρώπους, μολονότι τα δεδομένα αυτά αποτελούν τεκμήρια της πιστότητας του. Μπορούμε όμως να καταδείξουμε ότι με αυτή τη γνώση δεν καταργούμε τον νόμο, αλλά τον ιστάνομεν (3,31), ότι αποτίουμε τιμή στο αληθινό νόημα κάθε ιστορικής αποκάλυψης; Πρέπει να τεθεί το ερώτημα: Αξιώνει η θρησκεία ως ιστορική πραγματικότητα να αποτελεί προϋπόθεση και συνθήκη της θετικής σχέσης Θεού προς τον άνθρωπο; Αντιλαμβάνεται εαυτήν ως κάτι το πρωταρχικό, ως θεμέλιο παντός θείου θεμελίου του ανθρώπου; Θέλει η επικράτεια των ορατών στους ανθρώπους εναποτυπωμάτων της αποκάλυψης, η επικράτεια των υπό την ευρύτατη έννοια αποκαλούμενων  ως θρησκευτικών και εκκλησιαστικών φαινομένων ως τέτοια, να είναι ο μόνος δυνατός τόπος της Θείας αποκάλυψης;

Καρλ Μπαρτ