Οι φυλακές της παιδικής μας ηλικίας ~ Alice Miller

Κάθε παιδί, είναι ικανό να κάνει τα πάντα για να μπορέσει να καλύψει την πιο βασική του ανάγκη, δηλαδή να πάρει αγάπη και αποδοχή από τους γύρω του, έτσι ώστε να μπορέσει να πιστέψει στον εαυτό του, να δυναμώσει και να ανοίξει τα φτερά του προς τη ζωή.

Εν τέλει να καταφέρει αυτό που πασχίζει από τη στιγμή που γεννιέται, να ενηλικιωθεί. Ένα μεγάλο ποσοστό παιδιών συνάντησαν εμπόδια στην προσπάθεια τους να καλύψουν αυτή τους την ανάγκη. Κατέστη αδύνατο για αυτά να πάρουν αγάπη άνευ όρων από τους γονείς τους.

Έτσι αναγκάστηκαν να προσαρμόσουν το χαρακτήρα τους και τη συμπεριφορά τους, με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορέσουν να την κερδίσουν. Καθώς δεν τους επετράπη να εκφράσουν τα πραγματικά τους συναισθήματα, έχασαν την επαφή με τον εαυτό τους και τις πραγματικές τους ανάγκες, χτίζοντας τοίχους, και απωθώντας τραυματικές εμπειρίες στο ασυνείδητο. Ως ενήλικες αργότερα αυτά τα καταπιεσμένα συναισθήματα, μπορεί να εκφραστούν με κατάθλιψη, καταναγκαστική συμπεριφορά, νευρική ανορεξία, εθισμό σε ουσίες, ναρκισσισμό κ.α. Ενώ το πιθανότερο είναι, πως θα αντιγράψουν και θα μεταφέρουν της ίδιες συμπεριφορές και στα δικά τους παιδιά.