Ορθοδοξία, Χριστιανισμός :

Αγίου Νικολάου Καβάσιλα

Όταν μελετούμε και συλλογιζόμαστε τα του Χριστού σε κάθε περίσταση, τούτο μας κάνει να είμαστε και ταπεινοί και γνώστες της ανθρώπινης αδυναμίας, ώστε να πενθούμε. Και πράους μας αναδεικνύει και δικαίους και ταπεινούς και φιλανθρώπους και αγνούς και εργάτες της ειρήνης και της συμφιλιώσεως ανάμεσα στους ανθρώπους. Και κατ’ αυτόν τον τρόπο κλείνουμε μέσα στα στήθη μας τον Χριστό και την αρετή, ώστε όχι μόνο να υποφέρουμε πόνους για χάρη του , αλλά να χαιρόμαστε όταν υβριζόμαστε και να νοιώθουμε ηδονή στους διωγμούς για το όνομα του.

Γενικά τα μεγαλύτερα αγαθά και από τα οποία είναι δυνατόν να γίνουμε μακάριοι, μπορούμε να τα απολαύσουμε από αυτές τις σκέψεις και έτσι να διατηρήσουμε σταθερή την θέληση μας προς το αγαθό, να ομορφύνουμε την ψυχή μας με την ωραιότητα που προκαλείται από αυτό, να διαφυλάξουμε τον πλούτο που μας χάρισαν τα μυστήρια και να μην σχίσουμε, ούτε να λερώσουμε τον βασιλικό χιτώνα μας.

Αφού λοιπόν έχουμε νου και λογικό – χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσεως – , ας τα χρησιμοποιούμε για να βλέπουμε μόνο τα του Χριστού. Ένα είναι το Αρχέτυπο προς το οποίο πρέπει να ατενίζουν οι άνθρωποι, είτε πράττουν κάτι μόνοι τους, είτε οδηγούν τους άλλους: Μόνον ο Ιησούς. Αυτός είναι ο πρώτος και μέσος και τελευταίος, ο Οποίος υπέδειξε στους ανθρώπους τον αληθινό δρόμο της αγιότητας και της σωτηρίας. Άλλωστε είναι ο ίδιος και βραβείο και στεφάνι που παίρνουν οι αγωνιστές.

Ας βλέπουμε λοιπόν προς Εκείνον κι ας παρακολουθούμε τη ζωή και τα έργα του. Ας προσπαθήσουμε να τον γνωρίσουμε, για να ξέρουμε και εμείς πως θα αγωνιζόμαστε. Τα βραβεία πράγματι, δίνουν αξία στους αγώνες και οι αγωνιστές, προσβλέποντας σε αυτά, υποφέρουν τους κόπους. Και τόση περισσότερη καρτερία δείχνουν, όσο γνωρίζουν το κάλλος που θα έχουν εκείνα.

Εκτός όμως από όλα αυτά, ποιος δεν γνωρίζει ότι δεν υπάρχει άλλος παρά μόνον ο Κύριος, ο οποίος μας κέρδισε και μας εξαγόρασε με το αίμα του; Αντί τόσων ευεργεσιών λοιπόν, σε Αυτόν πρέπει να δουλεύουμε και Αυτόν να υπηρετούμε. Κάθε τι που γίνεται με το σώμα ή με την ψυχή, με την αγάπη ή με την μνήμη να έχει σκοπό Εκείνον. Για αυτό ο απόστολος Παύλος λέει: οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν ἠγοράσθητε γαρ τιμῆς (Α’ Κορινθ. στ’ 20)

Αγίου Νικολάου Καβάσιλα